Plopsaland 2019

Een jaarlijkse uitstap naar Plopsaland tijdens onze zomervakantie aan zee, lijkt wel een traditie te worden. Onze kleinkinderen moet je dat geen 2x zeggen, die staan altijd paraat als ze een 'verrassing' krijgen. 

Het weer lijkt vandaag echter niet zo mee te willen. Zon en regen wisselen elkaar af, het is m.a.w. een typische Belgische zomerdag.

Typisch aan een dagje pretpark is dat ik meestal hun plezier van op afstand bekijk en hun spullen bijhoudt en me enkel waag aan de zogenaamde 'kinderritjes'.

Bij Annubis The Ride, slaat de schrik me al op het hart van bij het zien van hun draaien en keren van de wagentjes, terwijl ik toch veilig op de grond sta. Zij gillen het uit van de pret. Annubis The Ride, is nog maar het begin, want voor hen is de dag pas echt geslaagd als de adrenaline door hun lijf gepompt blijft. 

Wickie de Viking, De Splash en de houten achtbaan gaan allen voor de bijl. Zonder verpinken gaan mijn dochter en schoonzoon met hun mee. Terwijl ik bijna verstijf van schrik bij het zien van hen, lachen ze breeduit. 

Waar ik me dikwijls nog kan laten verleiden door de boomstammetjes te doen, lijkt de pas heropende Dino Splash er een paar meter in de hoogte te hebben bijgewonnen. Mijn hoogtevrees laat me al klamme handjes krijgen, enkel van de aanblik. Op het laatste moment beslis ik om ook dit ritje aan mij te laten voorbijgaan. Het moet plezant blijven en mijn hart moet nog even meegaan. 

Alleen tijdens een tochtje over het rustige water waarbij we Kaatje helpen haar favoriete badeend te vinden, geniet ik van de rust van het water en het groen. Het geluk staat op de gezichten van mijn kleindochters te lezen, eindelijk een attractie die ik met hen kan doen. 

Als afsluiter van de dag, valt de parade bijna in het water. De hemelsluizen die al de hele dag dreigen en af en toe voor wat gespetter zorgen, gaan nu helemaal open. 

Een typische dag in een Belgisch pretpark, nietwaar? Lisa en Emmi hebben in elk geval genoten van de dag en dat is waar uiteindelijk om draait, niet?