Elton John - Farewell Yellow Brick Road

Elton John moet zowat de meest gelauwerde artiest ter wereld zijn. Maak maar zelf de rekening : vijf Grammy Awards, vijf Brit Awards waarvan één voor 'Outstanding Contribution to Music', twee Academy Awards (Oscars), twee Golden Globes, één Tony Award, één Disney Legends Award én de Kennedy Center Honor. Dag moeder.
Zijn carrière overspant dan ook ettelijke decennia (hij is al van 1962 bezig) en toert al mee dan 50 jaar de wereld rond.
Samen met songwriter Bernie Taupin bracht hij honderden nummers uit waarvan enkele pareltjes die nog steeds in ons geheugen gegrift staan. Het leverde meer dan 35 gouden albums en 25 platina albums op. Wereldwijd verkocht hij meer dan 250 miljoen platen.
Maar aan alle mooie liedjes komt (soms ook letterlijk in dit geval) een einde. Na zo'n mooie carrière verdient iedereen een welverdiende rust.
Zelfs na een woelig leven getekend door een drank- en drugsverslaving, lijken de jaren  geen vat te hebben op Elton John. Het is dan ook een supersonische Rocketman die we vanavond op het podium te zien krijgen tijdens zijn afscheidstournee. 
Een avond die bol staat van al die liedjes die in het collectief geheugen gegrift staan. Natuurlijk kan hij niet alles brengen, daarvoor zijn er te weinig uren in de dag. Maar het is een mooie samenvatting van waar zijn carrière voor stond : van de expermimentele jaren 60 en 70 tot de kitsch van de jaren 80 en natuurlijk niet te vergeten de filmmuziek die hij maakte voor de Lion King.
Maar de topper van de avond is voor mij zijn extended version van Rocketman. Wel twintig minuten lang houdt hij ons in de ban terwijl hij met branie de toetsen van zijn piano beroerd. Men mag  niet vergeten dat hij in essentie een geschoold pianist is.   
Geen Farewell Yellow Brick Road voor mij vandaag. Wel Farewell Rocketman ....

Gezien te Antwerpen in het Sportpaleis op 23 mei 2019



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen