Beach Boys - Now and Then in Nashville

Nashville zal voor altijd verbonden blijven met de Grand Ole Opry, één van de langstlopende radioshows in de Verenigde Staten, waarbij sterren uit country, folk, bluegrass en gospel optreden. Ooit begonnen als gewone studio show, werd het programma  immens populair zodat er uiteindelijk met een podium gewerkt werd met ellenlange wachtrijen tot gevolg. Country werd hierdoor zeer succesvol en het maakte Nashville tot de hoofdstad van de countrymuziek. Wegens zijn uit de kluiten gewassen populariteit verhuisde de show in 1943 naar het grotere Ryman Auditorium. Dat Auditorium werd in de late 19de eeuw gebouwd als gospel tabernakel maar werd, dankzij de Grand Ole Opry, de kathedraal van de country.
Ondertussen werd een nog groter Grand Ole Opry House gebouwd, waar de reguliere shows plaatsvinden. Het Ryman wordt nog steeds gebruikt voor Opry optredens tijdens het laagseizoen. Maar ook voor speciale gebeurtenissen zoals de herdenkingen voor Tammy Wynette en Johnny Cash naar aanleiding van hun overlijden.

  
Het meer dan 2.300  tellende theater wordt ook gebruikt voor andere concerten. Vanavond treden hier de Surfing USA boys op, die telkens zorgen voor Good Vibrations : de Beach Boys. Van een originele bezetting is al lang geen sprake meer, daarvoor blijven er net te weinig Wilson broers over, maar hun feel-good muziek staat er nog steeds. Vanavond krijgen ze trouwens versterking van acteur, muzikant en zanger John Stamos, bij het grote publiek vooral bekend van de Amerikaanse comedy reeks ‘Full House’. En die staat aardig zijn mannetje tussen deze oude rockers.
Op een surfplank zie ik ze niet meer staan, maar de setlist van vanavond is een mooie strandcocktail van hun hele oeuvre. Een Beach Boys concert is misschien niet zo speciaal op zich, maar wel tijdens een vakantie in Nashville, in het legendarische Ryman Auditorium. Een avond vol fun, fun, fun.

Gezien te Nashville in het Ryman Theatre op 14 november 2018






Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen