Paul Simon - The Farewell tour

Ik schreef al in 2016 na het concert van Art Garfunkel dat je idolen hebt en idolen. Soms is het beter je idolen nooit de ontmoeten, je kan immers alleen teleurgesteld worden.

Als natuurlijk één van je idolen een duo is en je hebt slechts één van de toenmalige partners gezien, dan wil je uiteraard ook de andere zien.

Dus als Paul Simon op afscheidstournee vertrekt, bestel ik dan ook snel een kaart. Er komt immers geen andere kans meer.

Vanavond is het dan eindelijk zover en komt Paul Simon naar het Sportpaleis en is hij Homeward Bound (één van de Simon and Garfunkel klassiekers).

Ik ben een grotere fan van zijn samenwerking met Art Garfunkel dan van zijn solo werk, toch kan je niet rond 'You can call me Al' of 'Graceland', waarmee hij respectievelijk de reguliere set en de eerste encore afsluit. Het zijn bijna epische uitvoeringen waarbij het dak eraf gaat.

Buiten 'America', zijn openingsnummer, is 'Bridge of Troubled Water' het enige ander Simon and Garfunkel lied dat hij in zijn set opneemt. Bij 'Bridge' hou ik het niet droog. Het was destijds de rode draad tijdens onze huwelijksviering en het nummer heeft dan ook speciale herinneringen voor mij. Na het live te horen, gebracht destijds door Art Garfunkel en nu door Paul Simon, is de cirkel rond.

Voor de andere Simon and Garfunkel liedjes is het wachten tot de tweede encore waarbij hij alleen met zijn gitaar het podium opstapt. Een optreden van absolute schoonheid en een kans om alleen van zijn publiek afscheid te nemen.

'Sound Of Silence' is het laatste liedje dat uit de boxen komt. Als afscheid van je tour carrière is dit een statement van formaat.

Voor Paul Simon breekt nu ook de Sound of Silence aan. Op zijn 76ste is rust hem in elk geval gegund, zeker na zo'n prachtige carrière.

Bedankt voor alles, voor die prachtige muziek die je ons nalaat. Je mag nu 'Homeward Bound'...

Gezien te Antwerpen in het Sportpaleis op 5 juli 2018.