Celine Dion - Ordinaire

Mijn liedjes zijn de schouders die me dragen
 
- Céline Dion, 21 juni 2016
  
Wie de voorbije jaren Céline Dion aan het werk wou zien moest naar Las Vegas. Gelukkig is ze deze dagen in Europa te zien tijdens een kleine tournee die haar enkel naar Parijs en Antwerpen brengt.
Céline heeft al een moeilijk jaar achter de rug.  In januari verloor ze haar echtgenoot en manager René Angelil aan de gevolgen van keelkanker. Twee dagen later stierf ook haar broer aan kanker. René was haar ontdekker maar ook haar grote liefde.  Maar kijk, ze zette door.  In februari werkte ze haar concertreeks  in het Coloseum theater van het Caesars Palace in Las Vegas af en vanavond trad ze op in het Sportpaleis in Antwerpen. Dat doet ze met een vooral Franstalig repertoire. Al is er natuurlijk ook plaats voor haar grootste Engelstalige hits zoals 'Power of love', 'It is all coming back to me now',  'River deep mountain high 'en uiteraard de Titanic song' My heart will go on'. Maar beginnen deed ze met haar nieuwste single Encore une soir, een ode aan René, geschreven door  Jean Jacques Goldman, vriend van de familie. Maar ook met een geruststelling voor de vele uitzinnige fans. Het gaat goed met haar en de kinderen. Een echtgenoot en vader verliezen is iets waar veel mensen door moeten en ze bedankte dan ook alle fans voor de vele bemoedigende woorden die ze kreeg en die een hart onder de riem waren.  Eindigen deed ze met 'The show must go on' van Queen.  Een statement dat kon tellen want zo zou René het ook gewild hebben. Ondanks het persoonlijke verdriet waar mee ze op de planken stond, blijft haar stembereik nog steeds fenomenaal. En bovendien vond ze nog tijd voor een ode aan Prince met haar versie van 'Purple Rain', meegezongen door de  fans terwijl de tribunes veranderden in een zee van lichtjes. De jongedame die ooit nog deelnam aan het Eurovisie songfestival voor Zwitserland heeft een lange weg afgelegd.
Volgende afspraak in Las Vegas.
 
Ik wil toch nog even ook hier het voorprogramma vermelden. De Canadese zangeres Veronic Dicaire is een ontdekking van Céline en René en treedt vooral op als stemimitator. Ze heeft de bijnaam, de vrouw met de 100 stemmen.  Zo kregen we in het voorprogramma ook Pink, Adèle, Whitney Houston en ... Céline Dion te horen. Ze toert trouwens ook met een eigen show die haar in het najaar terug naar Antwerpen brengt. Dit keer in de Stadsschouwburg.
 
 Gezien te Antwerpen in het Sportpaleis op 21 juni 2016


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen