Brave little Belgium

In a weird way, you get used to soldiers patrolling the streets and a major police presence everywhere you go. You get used to being searched  when you want to access certain high risk places.  You get used to the state of emergency  at level 3, meaning a terrorist attack is probably imminent. We do go on with our life. We go out to eat, we go to bars, go to the theater, we  go to the movies, we travel,  we take the public transport to work or school.
On Tuesday March 22, I took the metro as I do on any ordinary day I go in to Antwerp to work. When I enter the metro, I get a strange sensation. Not  anxiety, not fear but an uncomfortable feeling. When I leave the metro I get a feeling of relief. I did not understand where this feeling was coming from. I did not see anything weird in the metro, I did not hear anything weird. Only 1,5 hours later, I knew where it was coming from : a premonition of the horrible events that took place an hour later in Brussels.
A terrorist attack in the heart of our country, in the heart of Europe. We all knew it was only a question of time, but at that precise moment  time stood still  and unbelieve was the overall feeling. We got attacked at strategic places. A suicide bomber blew up a metro carriage right in the middle between our Belgian Parliament and the European Parliament.  Two other suicide bombers attacked our national airport. A happy place where I have been countless times.  The place where people start their vacation and travel to exotic destinations, or travel back to their families and friends. The place where they start extraordinary journeys, like I did, when it was the starting point of going on to meet you. 
The place of dreams.
It is not a happy place anymore. It is a place of broken glass, of broken ceilings, of broken check-in counters, of broken dreams. But more importantly, it is a place of broken lives and lost lives.
We are angry and feel only  hate towards these murderers, These idiots who want to dictate an outrageous ideology.
We do not hate the moslim community. Terrorism surpasses religion, culture, background and race.
We Belgians are  resilient people. The Roman emperor Caesar said : Gallia est omnis divisa in partes tres. Horum omnium fortissimi sunt Belgae (All Gaul is divided into three parts. Of all these, the Belgians are the bravest/strongest ). The Americans called us Brave Little Belgium during world war II for standing up against the mighty Germans. It was the battle of little David against the giant Goliath
Once we have picked up ourselves, we will stand tall again. We will stand united with the rest of the civilized world against these terrorists. We will bravely face them when it happens again.  We will  not change the way we live as this is their ultimate goal.  We will continue to fight them, to fight their ideology. Their destruction is our ultimate goal. We will be Brave Little Belgium all over again.

  





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen