Het begin van een nieuw verhaal ...

Soms denk je in het leven dat je alles op een rijtje hebt. Zo ook wij : een gezellige thuis, een schat van een dochter en twee fantastische kleinkinderen.
Maar we komen nu op een keerpunt in ons leven. Mijn echtgenoot gaat met pensioen op het einde van het jaar en dat betekent toch wel enkele veranderingen.
Ons huis hebben we met zorg en liefde verbouwd en gerestaureerd. Het is een oud boerderijtje uit 1911 dat al lang in de familie is. Als je een verbouwing doet, kan je iets unieks creëren van oude en nieuwe elementen maar je blijft altijd met een oud huis zitten. Hoe goed je je best ook doet, een oud huis blijft zijn gebreken hebben en je blijft erin bezig. Bovendien hebben we ook nog een grote tuin van ongeveer 2000 m2. En daar blijf je ook in werken. Vanaf het weer na de winter wat betert tot het herfst wordt. Dag na dag, week na week. Onze vrije tijd gaat voor een groot stuk uit naar onderhoud van huis en tuin. Door de jaren heen voelde ik mze zelfs slaaf van huis en tuin.
Net dat wil mijn  echtgenoot vermijden als hij met pensioen gaat. Voor hem breekt nu de tijd aan om de dingen te doen die hij echt wil. Verplichtingen liggen achter de rug. It is now time for fun.
Vandaar ons idee om een nieuw huis te kopen, en met nieuw bedoel ik  nieuwbouw. Het was nu of nooit om dit nog te forceren. Lang hebben we er dan ook niet over nagedacht. Het voelde gewoon goed. Een nieuwbouw met alles erop en eraan, maar met slechts een kleine tuin. Voor een appartement voelen we niet veel, te veel buren 😉.
Onze nieuwe woning vonden we letterlijk achter de hoek op ong. 500 meter van ons oude huis.
De kleinkinderen waren er eerst niet over te spreken. Immers dit betekent geen grote tuin meer met hun eigen speeltuintje, geen kabouterbos meer, geen lopen meer achter de vlinders.
Maar ze krijgen nu elk een eigen slaapkamer en ze hebben een speelkamer. Kinderen zijn snel tevreden.
En wij ook. We hebben nog geen seconde spijt gehad van onze beslissing en genieten nu met volle teugen van onze herwonnen vrijheid.
Het begin van een nieuw verhaal.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen