Fleetwood Mac - On with the Show

Na meer dan 20 jaar afwezigheid, staat Christine McVie terug op het podium met Fleetwood Mac.
Vele fans hadden dit nooit meer verwacht toen ze in 1990 de band verliet. Maar in 2014 was het zover en de band breidt nu in Europa een vervolg aan hun Engelse tour.
En dus stond Christine zaterdagavond mee op het podium in het Sportpaleis tot grote vreugde van de toeschouwers.
De band heeft dan ook al serieus wat waters doorzwommen. De huidige bezetting is de 'Amerikaanse' Fleetwood Mac na de komst van Stevie Nicks en Lindsay Buckingham nadat Peter Green (de gitarist tijdens de bluesperiode van Fleetwood Mac) de band had verlaten.
De persoonlijke problemen van de band werden breed uitgesmeerd in de pers. Immers zowel bassist John Mcvie en Christine, als Stevie Nicks en Lindsay Buckingham gingen uit elkaar op het toppunt van hun roem. Het album Rumours is trouwens geïnspireerd op hun problemen en hun manier om met deze zeer pijnlijke periode om te gaan.
Fleetwood Mac is een andere band met Christine erbij en ook al was het concert zonder haar enkele jaren geleden geweldig, dit concert overtrof alle verwachtingen. Met haar stem kunnen er andere liedjes gebracht worden en dat geeft de band een ongekende drive. Zelfs de stem van Stevie Nicks staat als een paal: sterk, soepel.
Over de playlist kunnen we kort zijn : zowat alles van Rumours (hun allergrootste succes) werd gespeeld met uitzondering van mijn lievelingslied 'Songbird', aangevuld met hun andere grote hits.
Zaterdagavond zorgden zij alle vijf voor een onvergetelijke avond. Het was een geïnspireerd concert, dat ons deed smachten naar meer. De twee uur vlogen om met enkele intense kippenvel momenten.
Ja, nieuw werk is er niet meer, maar de intensiteit en overgave waarmee het oude gebracht werd, was buitenaards.
De afwezigen hadden ongelijk.

Gezien te Antwerpen in het Sportpaleis op 6 juni 2015






Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen