Herinneringen

Ik ben momenteel druk bezig met mijn fotoalbums af te maken. Immers de online fotoservice Albelli, waarmee ik mijn digitale albums maak, heeft momenteel een promotie lopen waarbij alle extra pagina's gratis zijn. Als je weet dat mijn fotoalbums gemiddeld over de 100 euro kosten, en het basisboek 45 euro (zonder extra pagina's) is dit algauw een besparing van 55 euro per boek. Het loont om ingeschreven te staan op de nieuwsbrief 😉.
Reizen is mijn hobby en reisfotografie het logische gevolg. Ik maak vele reizen, dus ook vele albums.
Toch heeft het even geduurd voor ik digitaal ben beginnen werken. Ik zwoer bij een echt album, met nog uitgeprinte foto's. Ik hou van de geur van foto's, van de kracht die zo'n foto kan uitstralen, waarbij het zaak is om ze niet te beduimelen. Om met fotoplakkertjes in de weer te gaan of met een rolletje pritt. Tekstjes maken op de computer, ze afprinten en ze dan proberen recht te plakken in het album.
Ik hou van verschillende fotoformaten in een boek, ze geven het iets dynamisch. Niets zo saai als een blad vol met foto's in hetzelfde formaat. Een mooie foto kan verknoeid worden als hij niet tot zijn recht komt in het boek.
Uiteindelijk zag ik in, dat een digitaal album iets gemakkelijker is. Je hebt wel niet meer het veelal nostalgische effect van een ouderwets fotoalbum, het is wel veel gemakkelijker om je tekstjes recht te krijgen, foto's correct te plakken, en dit in alle kleuren, geuren, formaten en met special effects indien gewenst. Je kan echt je creativiteit botvieren.
Ook al is het een digitaal album, maar ik blijf sowieso albums maken. Ik ben ervan overtuigd dat veel mensen hun foto's enkel nog op de computer of een externe harde schijf bewaren, in het beste geval ze archiveren in mapjes ... en daar blijft het bij. Sommige zullen nog eens een paar foto's van de kinderen uitprinten en die dan in een foto-etuitje bewaren. 
Ik wil op tijd en stond een album erbij kunnen nemen (niets zo gemakkelijk), en op die manier herinneringen ophalen. Want dat is waar het om draait bij foto's. Het is een momentopname van bijzondere gebeurtenissen in een mensenleven. We hebben foto's die ons hele leven beslaan : vanaf onze geboorte, over onze  kindertijd, onze eerste liefde, onze zorgeloze jeugd, iconische concerten, fantastische feestjes onder vrienden, ons plechtig huwelijk, onze reizen rond de wereld en onze eigen kinderen en kleinkinderen. Achter elke foto schuilt een herinnering die meestal een lach, soms een traan teweeg brengt. Het zijn ook herinneringen aan mensen die niet meer onder ons zijn.
Lang nadat wij deze aardbol verlaten zullen hebben, zullen onze foto's en de herinneringen die daarmee gepaard gaan, blijven bestaan. Immers wanneer een mens vergeten wordt, sterft hij een tweede maal...

Hierbij een voorbeeldje van zo'n digitaal album :  http://www.albelli.be/nl/onlinefotoboek-delen/5eb55511-c5b7-44e5-82f0-973d3585b964




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rudi Vranckx - Mijn kleine oorlog

Afbeelding
Geen oorlog ter wereld of Rudi Vranckx was ter plaatse. Zijn taak dan ook als oorlogscorrespondent voor de VRT. Sinds hij een eerste keer op pad werd gestuurd toen na het vallen van de Berlijnse muur de situatie in Roemenië dreigde te ontsporen, tot de huidige crisis in het Israëlisch-Palestijns conflict, Rudi stond als eerste op de barricade om live verslag uit te brengen.  Dicht bij het oorlogs- of conflictgebeuren zijn, zorgt voor een nauwkeurig verslag van de situatie ter plaatse maar zorgt er ook voor dat je je vaak in de vuurlinie bevindt. Dat Rudi vandaag dit allemaal kan navertellen, wil ofwel zeggen dat hij altijd zeer voorzichtig is geweest, ofwel een goede engelbewaarder heeft. Die tientallen jaren van oorlogsverslaggeving (35 jaar om precies te zijn) zorgt dan ook voor een rijk gevuld verhalenarsenaal die Rudi dan ook graag met ons deelt, alsook zijn persoonlijke kijk op oorlogen en conflicten.  In 'Mijn kleine oorlog' toert hij langs Vlaanderen waarbij hij put uit...
Meer lezen

De Concessiewijk van De Haan

Afbeelding
Einde 19de en begin 20ste eeuw begon het toerisme aan de Belgische kust op gang te komen. Dat reizen was uiteraard enkel bestemd voor de middenklassen en de burgerij. Een vakantie aan zee werd doorgaans doorgebracht in Oostende en Blankenberge, niet toevallig de twee steden met een treinstation. Om de tussenliggende gebieden ook te ontwikkelen, werd een kusttram aangelegd tussen beide steden. Destijds reden deze trams op stoom, wat maakte dat onderweg water getankt moest worden. Hiervoor werd in De Haan een station gebouwd waar een grote watertank voorzien werd. De ontwikkeling van De Haan had in die eerste periode vooral in de achterliggende polders plaats, bijvoorbeeld in het huidige Vlissegem en Klemskerke. De rest van het het grondgebied was duingebied en in handen van de staat.  In 1889 verkrijgen twee architecten het erfpacht van de Belgische Staat om ongeveer 50 ha duin, gelegen ten noorden van die befaamde tramlijn te ontwikkelen. De Staat blijft eigenaar en legt de archite...
Meer lezen

Parsifal

Afbeelding
Parsifal ging destijds in 1882 in première in de opera van Bayreuth. Het zou de laatste opera worden van de Duitse componist Richard Wagner. De componist zelf noemde het echter geen opera maar een podiumspel.  Het verhaal begint bij het slot Montsalvat, ergens in de Pyreneeën. Hier verenigt zich een gelovige gemeenschap rond de 'Graal', een mysterieus object dat spirituele voeding verschaf en inspireert tot goede daden. Echter de groep verkeert in een crisis sinds de zieke van van haar leider Amfortas. Zijn ongeneeslijke wonde, veroorzaakt door de 'Heilige Speer', kan enkel genezen worden door 'een reine dwaas die weet door medelijden'. In één van zijn tochten, beland een dwaze zwanenjager (de zoon van een overleden graalridder) op het kasteel van koning Amfortas. Door zijn verwonding kan de koning de graalceremonie niet meer uitvoeren waardoor de graalridders futloos zijn en het land en vee onvruchtbaar. Parsifal begrijpt niets van de de functie van de graal di...
Meer lezen